|
به خانه شان رفتيم . دختري با روسري كوتاه ، دامني قهوه اي و جورابي به گمانم طوسي پررنگ . بزرگتر ها از هردري گفتند و بعد از چندي منو فلاني با اجازه بزرگ تر ها رفتيم توي اتاقش كه با هم كمي حرف بزنيم از اين رفتارها حرصم گرفته بود دلم نمي خواست برم توي اتاقش . فكر مي كردم معني نداره من هم حرف پنهوني ندارم خب جلوي همه حرف مي زنم . ولي اصلا نفهميدم كه چطوري يك ساعت ونيم حرف زديم و اگر صدايمان نكرده بودند و نمي گفتند قرار نيست همه حرفهارو در يك جلسه بزنيم حالا حالاها حرف مي زديم فكر مي كنم گفتم كه مثل بچه مسلمونها حق دارم يك نظر بي حجاب نگاه كنم خنديد و روسريش را براي لحظه اي برداشت ( هميشه دوست داشتم جاي كساني باشم كه يك نظر به دختري كه سر تا پا پوشيده است يك نظر بندازم خودمونيم اين طوري اگر كسي خواستگار زياد داشته باشه كه خيلي ها يك نظر طرفو ديدند. همه چيز عوض شده بود من ريش بلندم را زده بودم ( او از آدم ريشو بدش مي آمد ) و حال ته ريش داشتم و او عروسي نكرده جدا شده بود . فردا شبش معلوم شد كه دو طرف از هم خوششان آمده است. و من اجازه يافتم كه به خانه شان زنگ بزنم زنگ زدم مامانش گويشي را برداشت و كلي تحويل گرفت گفتم اجازه مي ديد با فلاني صحبت كنم گوشي را داد .قرار شد كه در منزل آنها او را ببينم كه من اعتراض كردم او نيز مثل دفعه هاي بعد جوابي داد كه من لال شدم. گفت من و شما در ابتدايي ترين برخورد از هم خوشمان آمده است وگرنه شما تماس نمي گرفتيد و من به تماستان جواب نمي دادم حالا چي مي شه شمايي كه از من خوشتان آمده است به خاطر من قبول زحمت كنيد. و من در برابر جوابش لال شدم. با دسته گلي به خانه شان رفتم او شلواري كرمي با بلوزي قهوه اي پوشيده بود با موهاي خرمايي حال بي حجاب بود زيرا من گفته بودم كه از حجاب خوشم نمي آيد او هم گفته بود كه به احترام خانواده ها سر كرده و اهل حجاب نيست. ما تا ساعت 12 ظهر گلي حرف زديم و وقت خداحافظي بود. چند روز بعد دوباره همديگر را ديديم ولي اين بار قرار شد از خانه آنها برويم هتل آزادي كه نزديك آنجا بود. رفتيم لابي هتل آزادي و در صبحي دل انگيز كلي حرف زديم و خنديديم من عادتي داشتم كه بند كفشهايم را نمي بستم و وقتي بيرون آمديم هر چند قدم دولا مي شدم و بند كفشم كه هميشه هم بلند بود تو كفشم مي گذاشتم دربست گرفتم به سركوچه خانه آنها رسيديم گفت اينجا پياده شيم قبول كردم . از ميان گلهايي كه برايش خريدم بودم غنچه اي كنده بود با آن بازي مي كرد لاي كارتي گذاشت و گفت رسم است كه بزرگ ترها جواب آره يا نه را بهم مي دهند ولي من مي خواهم جواب شما را همين جا بدهم و گل را همراه كارت به من داد و گفت خواهش مي كنم اين گل و كارت را از طرف من يادگاري داشته باش براي هميشه و جواب من نه . خداحافظ .
|