از تعطيلات نوروزي فقط دو روز ديگر باقي مانده است كه 3 روزش را به شمال سرزمين سبزمان رفتم كه شوق خاصي داشت سرزميني كه به نظرم بهتره به جاي كشاورزي سنتي به توريست فكر كند و امكان جذب توريست را بيشتر كنيم . سرمايه گذاري كه كمترين هزينه و بيشترين سود را دارد. به هر حال مكان ثروتمندي هست و حيف كه مردمانش به جاي بهره از ثروت بيشترشان فقير هستند و زحمت زياد . مي گويم فقر منظورم اين نيست كه فلاني چند هكتار زمين داره خب اين زمين فلان قيمت را داره و چند تا هم كشتي براي صيد نه فقر نبود امكان استفاده از رفاه است . اما انچه كه مرا در برخورد اول غمگين مي كرد ريخته شدن ظروف نوشابه ها ، سفره ها و بشقاب هاي يك بار مصرف پلاستيكي و... و اين فكر كه هموطنانمان نگاهشان فردي است نه جمعي يعني كه چون احتمال مي دهند كه ديگر به آن جا سرنمي زنند خرابش مي كنيم البته ممكن است بگوييد كه ما آموزش نديده ايم پس به رفتارمان بي توجه ايم ولي مي پرسم كي هست كه نداند نبايد محيط را كثيف كرد و نبايد اشغال ريخت . البته قبول مي كنم كه سواد و رفاه تاثير گذار هست. گفتم سواد بد نيست كه آماري را بيان كنم اين آمار در سازمان ملل تهيه شده است . سطح زندگي مردم در امريكا شمالي 27000 دلار ، اروپا 18000 ، اقيانوس 17000 و در ژاپن 40000 دلار و نروژ 25000 دلار است در حالي كه در مصر 790 دلار ، پاكستان 460 دلار ، بنگلادش 240 دلار ، چاد 180 دلار .